در مصیبت‌نامه، عطار امام حسین علیه‌السلام را با تعابیری برجسته و ستایش‌آمیز معرفی می‌کند. او آن حضرت را «ولی حق و پیامبر»، «آفتاب آسمان معرفت» و «سلطان ده معصوم» می‌نامد.